LOGÓGRAFO
Do grego λογογράφος (de λόγος, prosa, discurso e γράφω, escribir).
Na Atenas da antigüidade, a práctica xurídica requería do litigante defender o seu caso ante o tribunal con dous discursos sucesivos. Non existían avogados, e a lei só permitía a un amigo ou parente axudar a cada parte no litixio. Se un litigante non confiaba en si mesmo para facer o seu propio discurso, podía buscar os servizos dunha persoa á que se chamaba logógrafo, ou sexa, escritor en prosa. O logógrafo escribía un discurso que o litigante debía aprender de memoria e recitar ante o tribunal. Antifonte de Atenas (480 adC–410 adC) foi un dos primeiros en practicar esta profesión. Defender ás víctimas de persecucións políticas contribuiu a lanzar a posterior carreira política de moitos logógrafos.
Chúzao
del.icio.us
Carafio, este artigo é dun nivel alto pola palabra escollida e pola imaxe de Isócrates, un personaxe da antiga Grecia moi interesante, mestre de oratoria como os sofistas pero contraposto a estes por defender postulados éticos que herdou do pensamento de Sócrates e Platón.
Profesora — 18-05-2008 - 22:13:44 GMT 1